രോഹിത് വെമുലയെ അറിയാൻ രാധിക വെമുലയെ പഠിക്കണം!

rohith-mother-759
രോഹിത്  വെമുലയെ  അറിയാൻ  രാധിക  വെമുലയെ  പഠിക്കണം!,
rohith-vemula-3
രോഹിത്  വെമുലയെ  അറിയാൻ  രാധിക  വെമുലയെ  പഠിക്കണം!, ഒരു  പഠപുസ്തകം  ആയി  തന്നേ  , സ്ത്രീകൾ  ഉൾപ്പെടെയുള്ള  പാർശ്വവൽകൃത    സമൂഹത്തിനു  രാധിക   ഒരു  പാഠപുസ്തകമാണ് അതിലെ  അക്ഷരത്തെറ്റുകളും  വ്യാകരണപിശകുകളും,  മൂലവും, പ്രയോഗവും എല്ലാം ! രോഹിതിന്റെ  യാത്രാമൊഴി  വായിച്ചിട്ട്  ഒരുതുള്ളി  കണ്ണുനീർ  വീഴ്ത്തിയവർ  മാത്രം  ദയവായി  തുടർന്നു  വായിച്ചാൽ  മതിയാകും ! ( മറിച്ചായാലും  പരിഭവമില്ല!.  വെറുതേ ‘ഇഷ്ടം’ ക്ലിക്ക്  ചെയ്യരുത്  വിമർശിക്കണം!  എന്നെ  ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ ! അതിനുശേഷം  ഞാൻ  ആഗലേയത്തിലും  ഹിന്ദിയിലുമായി -തെറ്റുവന്നെങ്കിൽ  തിരുത്തിത്തന്നെ    ബ്ലോഗി ൽ  എഴുതാം! ).
ഈ ലക്കം  മാതൃഭൂമി  ആഴച്ചപ്പതിപ്പിൽ (2017  ജനുവരി  22  ലക്കം 45 ) ബഹുമാന്യയായ രാധിക
വെമുലയുമായി  ദിനു  കെ  നടത്തിയ  അഭിമുഖം  പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് !  രാധിക  വെമുല :
 “സമൂഹത്തിൽ നിന്ന്  എന്നതിനേക്കാൾ എനിക്ക് വീടിനകത്തുനിന്നാണ് ജാതീയമായ  വേർ തിരിവുകൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നത്  എന്റെ  വളർത്തമ്മയായ അഞ്ജനി ദേവി ,പെൺകുട്ടികൾ  ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് എന്നേ  ദത്തെടുത്തത് !അവർ  ഗുണ്ടൂർ ഹൈസ്ക്കൂളിലെ  പ്രധാന  അദ്ധ്യാപികയായിരുന്നു !ഒബിസി  വിഭാഗത്തിലെ  വഡേര സമുദായത്തിൽ പെട്ട സമ്പന്ന കുടുംബമായിരുന്നു  അവരുടേത്  എനിക്ക്  പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവരുടെ മകളല്ല എന്ന് എന്നോടുപറയുന്നത് !എന്റെശരിക്കുള്ള അച്ഛനുമമ്മയും റെയിവെയിൽ തൂപ്പുജോലിക്കാരായിരുന്നെന്നും  ‘മാല’ സമുദായത്തിൽ  (SC)പെട്ടവരായിരുന്നു എന്നും  ഞാൻ അപ്പോഴാണ്  അറിയുന്നത്  അഞ്ജനി ദേവി യുടെ അമ്മയ്ക്ക്  ഞാൻ ദത്തുപുത്രിയാണ് എന്ന്  അറിയാമായിരുന്നു എങ്കിലും  പട്ടികജാതിക്കാരി യാണ് അറിയില്ലായിരുന്നു .അവരെന്നെ ഒരുപാടു ഉപദ്രവിച്ചു ! അതിനുശേഷം  ഞാനാവീട്ടിലെ  കേവലം വേലക്കാരിയായി” . 
പതിന്നാലാം  വയസ്സിൽ  ആയിരുന്നു  തന്റെ  വിവാഹമെന്നും ,പത്താം ക്ലാസ്  കഴിഞ്ഞു  വിദ്യാഭ്യാസം  തുടരാൻ  അനുവദിച്ചില്ല , എന്നും അഞ്ജനാ ദേവിക്ക്  പിന്നീട്  പെൺകുട്ടികൾ  ഉണ്ടായതും , അവർക്കൊക്കെ  നല്ല  വിദ്യാഭ്യാസം  ലഭിച്ചതും  രോഹിതിന്റെ  അമ്മ   നമ്മുടെ  അമ്മ! വിവരിക്കുന്നു !. 1985 ൽ  ആയിരുന്നു  മണികുമാറുമായി  രാധികയുടെ  വിവാഹം !, അഞ്ചുവർഷത്തിനുള്ളിൽ , നീലിമ ,രോഹിത് ,രാജാ  എന്നു പേരിട്ട  മൂന്നു കുട്ടികൾ  അവർക്കുണ്ടായി , “മണികുമാർ കരുതിയത്, അഥവാ ധരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്!.  ഞാനും  ഒബിസി  വിഭാഗത്തിൽ  പെട്ടവളാണെന്നും,  അഞ്ജനി ദേവി യുടെ  മകളാണ്  എന്നുമാണ്!. മണികുമാറിന്റെ മുത്തച്ഛനായ  മല്ലയ്യയോട് അഞ്ജനി ദേവി പറഞ്ഞിരുന്നു.  “ഞാൻ ‘മാല ‘ യാണെന്ന്”!. മണികുമാറിന്റെ  അച്ഛനായ വെങ്കിടേശ്വരലു വിനോട്  മല്ലയ്യ,  ഈ  ജന്മ ‘രഹസ്യം പങ്കുവച്ചു !. പിന്നീട്  ജാതിപ്പേരുവിളിച്ചായിരുന്നു  മദ്യപിച്ചെത്തിയ ശേഷം തൊഴി !. ജാതിപീഠനവും   സ്ത്രീ   പീഠനവും ഒന്നിച്ച്  അനുഭവിക്കാൻ  വിധിക്കപ്പെട്ട  രാധികയുടെ  ദുരന്തം  മൂത്തമകനായ രോഹിതിനെ  എത്രമാത്രം  സ്വാധിനിച്ചു ,അരക്ഷിത ബോധം  സന്നിവേശിപ്പിച്ചു !, എന്നത്  ഊഹിക്കാം !.  രോഹിതിനെ  ‘ബാബാജി’  എന്ന  ഓമനപ്പേര്  എന്തുകൊണ്ട്  അമ്മ  രാധിക  വിളിച്ചു !, എന്നറിയാൻ  ബാബാസാഹിബ്  ആരാണ്  എന്നറിയണം !. മണികുമാറിനെ പണം  കൊടുത്ത് കൈയ്യിലെടുത്താണ് ‘രോഹിത്  ഒബിസി  ആണ് ‘ എന്ന  വാദവുമായി  സംഘപരിവാർ  ശക്തികൾ  എത്തുന്നത്!. രാധിക  വെമുലയുടെ  വാക്കുകൾ  നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കണമെന്നില്ല!.  ഇത്  ‘പോസ്റ്റ്  ട്രൂത്ത്'(udayippu)  കാലമാണല്ലോ?.  മണികുമാറിന്റെ  അച്ഛന്റെ  വക്കുകൾ  ശ്രദ്ധിക്കാം!. 
 Venkateshwarlu lives here with his wife Raghavamma and son Manikumar, 43. His other sons, Mallikarjuna Rao and Ravi Kumar, live in Hyderabad.

“My son Manikumar did not look after his wife Radhika and their children (Neelima, Rohith and Raja). He turned alcoholic and squandered away his share of the wealth. He would not take care of the rice mill or the few assets that he got as share of the family property,’’

says, Venkateshwarlu. In 1985, Venkateshwarlu’s father Vemula Mallaiah arranged Manikumar’s marriage with Radhika,  the daughter of a state government employee and school teacher living in Guntur town. So that’s how “city girl” Radhika, about 14 years old and who had studied till her Class 10, ended up marrying a school dropout from Gurazala. Less than five years later, it was clear the marriage was failing. Not only did Manikumar drink heavily, he suffered from violent bouts of schizophrenia. The daily arguments in the Vemula family over Manikumar’s drinking habits and his verbal and physical abuse soon became a public spectacle in the Vaddera colony.

Desperate to get out of the situation, in 1993, Radhika decided to take her three children and go back to her parents in Guntur. In 1995, Manikumar, who would travel to Guntur to see his family almost every other day, convinced Radhika to return to the village.

“They came back and the three children were enrolled in the village government school. Rohith must have been nine or 10 then. But in 1998, when the beatings and the arguments got worse, Radhika went back to her home in Guntur,’’: Venkateshwarlu.

He says Manikumar kept going back to his wife and children and even tried finding a job in Guntur. “He got a few jobs but would be thrown out within a day or two because he used to borrow money and get drunk on duty. The last job he did was of a security guard, but that didn’t last either. When Rohith died, I went to Guntur and brought Manikumar back home,” says Venkateshwarlu.

“I was shocked when Rohith committed suicide and I was even more shocked when it was claimed that he was a Dalit. We still don’t believe Radhika belongs to a Scheduled Caste (SC). If we had known, we would not have allowed the marriage in the first place. My son says even he did not know about Radhika’s caste until Rohith’s suicide. I swear,’’, he says.

After Radhika left Gurazala, she first moved in with her parents, Basnala Muslaiah and Anjani Devi, to their home in Prakash Nagar and later shifted to another house in the same colony. Prakash Nagar, which stands parallel to the railway line near Railpet in Guntur district, was once a red-light area but now the trade is confined to a few houses in the first row. Inside the colony is a residential area where hundreds of families from lower-income groups live in two-room tenements.

It was in one of these tenements that Radhika and her children lived, between 1998 and 2005. Though Radhika later moved to a house in Savitri Nagar and then to Hyderabad in 2013, almost everybody in Prakash Nagar knows her and her children.

“Ask anyone, they will tell you about Radhika. She is a hardworking woman, a good tailor and does embroidery too,” says Uppalapati Danamma, in her 60s, who was municipal councillor from Prakash Nagar ward from 2000 to 2010.

Danamma, who lives a few houses away from Radhika’s parents, says there is a “lot more” she knows about the family. “Radhika wasn’t their biological child. The couple have four children — two sons and two daughters — and they had adopted her when she was a year old,” says Danamma, adding that Radhika was ill-treated by her mother Anjani and was made to work like a servant.

“Of course, it was much later that we came to know that Radhika was their adopted child. Anjani often abused her, making frequent references to her Mala (SC) caste. I think Radhika was 14 or 15 when Anjani once wondered aloud why she had even brought ‘this useless Mala girl home’,” says Danamma.

So who are Radhika’s biological parents? “No one knows. Only Anjani Devi can tell,” says Danamma. (Ref : the link below) . ഇനി  അഞ്ജലി  ദേവി  പറയുന്നത്  കേൾക്കാം !Read a true journalistic report in Indian Express (Ref:  http://indianexpress.com/article/india/india-news-india/rohith-vemula-family-hyderabad-central-university-suicide-latest-news/ “. At her home in Prakash Nagar, Anjani Devi says,

“Yes, I adopted Radhika. That was some 45 years ago. Her parents were labourers who had been brought in for some work on the railway line. Radhika was their second child. Her parents had named her Bodduamma. She was fair and cute and would crawl all over the place… she was probably just over one-year-old then. The family was very poor, they toiled all day in the sun, leaving Radhika under a tree. I had just lost my baby, a girl born after two sons. I was distraught. My heart went out to this baby. Even without asking them, I knew they were from the SC Mala community since most migrant labourers belonged to that caste. Anyway, I later confirmed with them. When Radhika’s parents were moving out of the site after their work, I asked them if I could adopt the baby. They readily agreed. I brought her home and named her Radhika.”

“After we adopted Radhika, I gave birth to two girls. Radhika was the fairest of my daughters and I raised her with a lot of affection. Who is saying that I mistreated her and made her do all the household work? She did household work but so did my two other daughters. I have taught all my daughters everything, from cleaning the house to tailoring. What is wrong in working in your own home? I gave sewing machines as gifts to my three daughters when they got married. That is what helped Radhika the most,’’

she says.Anjani Devi says her relationship with Radhika changed five years after her marriage, and worsened when Radhika decided to take up her caste as SC-Mala. “I had raised Radhika as a Vaddera and got her married to a Vaddera boy who came from an affluent family. The boy’s grandfather is very well known in Gurazala as a philanthrophist. We didn’t hide the truth about Radhika’s adoption and told him that she was from an SC family but raised as a Vaddera. He had no objection. Unfortunately, Radhika’s husband Manikumar turned out to be a drunkard,’’ she says.Anjani admits she knew the bridegroom was an alcoholic. “We were informed by some people, but by that time we had made all the arrangements for the wedding,’’ she says. “When she could not bear Manikumar’s harassment, we asked her to return home with her three children. Since her husband would frequently keep dropping in and we didn’t have space for all of them, Radhika moved to a one-room house nearby.”Anjani Devi says the lane Radhika moved into was an “SC colony” and that it’s there that she took on her SC identity. “The children had just started going to school. I do not know when and from where she got this idea but she got SC certificates for herself and for the children, mentioning them as Mala. She should not have done that. For me, she is a Vaddera. Rohith and Raja did not need SC certificates at all. Rohith was brilliant and so is Raja. It is only after Rohith’s suicide that we came to know that the caste issue was being raked up,’’ she says.Even after Radhika and her three children started living separately, she would be called to help at Anjani’s household. By then, Anjani’s two daughters had moved out after marriage. Radhika also cooked and cleaned at the daycare centre for the aged which Anjani Devi ran out of her home, where at least 20 people are given free lunch.”

“My birth is my fatal accident. I can never recover from my childhood loneliness. The unappreciated child from my past.”

എന്ന്  സമർദ്ധനായ    ഒരു  ഗവേഷണ  വിദ്യാർത്ഥി  തന്റെ  അന്ത്യ  യാത്രാമൊഴിയിൽ  പറയുമ്പോൾ  അതിനു  ബി സി  399 ൽ  ഹംലോക്ക്  വിഷത്തിന്റെ  പാനപാത്രയുമായി  ഗ്രീസിൽ  സോക്ര ട്ടിസ് നടത്തിയ  യാത്രാമൊഴിയുമായി  ജനിതക  ബന്ധമുണ്ട് click hear to read –>  Last words of socrates

“Parting ways I to die and you to live…..

ഒരുരാജകീയകള്ളം (Noble lie Ref: Republic Vol III by Plato (Greek: Πλάτων[a] Plátōn, pronounced [plá.tɔːn] in Classical Attic; 428/427 or 424/423[b] – 348/347 BCE)   to know more about Noble lie the the basic doctrine of caste system -just like the infamous Manu-smruthi ) ന്യായീകരിക്കാൻ  നൂറുക്കള്ളങ്ങൾ  ഇറക്കുമതി ചെയ്ത്താലും  പ്രയോജനമില്ല  എന്ന  അറിവെങ്കിലും   ഇവർക്ക്  ലഭിക്കട്ടെ !

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s